Gimnastyka korekcyjna
ZASADY I METODY POSTĘPOWANIA KOREKCYJNEGO
Gimnastyka korekcyjna jest częścią wychowania fizycznego i obowiązują w niej zasady metodyki wychowania fizycznego. Jednocześnie gimnastyka korekcyjna jest specyficzną formą ćwiczeń fizycznych, w których ruch został w pewnej mierze podporządkowany celom terapeutycznym. Stosowane tu ćwiczenia mają zastosowanie przede wszystkim do korekcji postawy ciała. Powoduje to, że specyficzne są również zasady i metody stosowane w gimnastyce korekcyjnej.
DOBÓR ĆWICZEŃ
Układ ciała jaki przyjmuje dziecko przed przystąpieniem do ćwiczeń może:
- ułatwić lub utrudnić ruch.
- zapewnić obciążenie lub odciążenie kręgosłupa lub jego pewnych części, albo odcinków ciała.
- powodować korekcje (albo hiperkorekcję) danej części lub odcinka ciała.
-zabezpieczyć przed przenoszeniem się ruchu na odcinki sąsiednie (powodować ograniczenia ruchu tylko do wybranej części lub odcinka).
Stosowane w gimnastyce korekcyjnej ćwiczenia powinny być dobrane do rodzaju występującej wady oraz realizowania celów korekcyjnych. Ćwiczenia muszą zapewniać możliwość wykonania ich przez dzieci z zachowaniem pozycji skorygowanej. Konieczność – choćby chwilowej utraty korekcji w wykonaniu danego ćwiczenia dyskwalifikuje je jako ćwiczenie korekcyjne. Najbardziej pożądane są takie ćwiczenia, które wymuszają utrzymanie pozycji skorygowanej – ćwiczenia których nie można wykonać inaczej niż poprawnie.
WYKONYWANIE ĆWICZEŃ
W wykonywaniu ćwiczeń korekcyjnych główna uwaga winna być zwrócona na poprawność wykonania, to znaczy na przyjęcie i utrzymanie w czasie ćwiczenia pozycji skorygowanej. Musi być ona widoczna:
- w pozycji wyjściowej
- w czasie ruchu
- w pozycji końcowej
- w czasie przerw między ćwiczeniami
Poprawność wykonania ćwiczenia – wykonanie go z utrzymaniem pozycji skorygowanej jest czynnikiem kształtującym nawyk poprawnej postawy. Ważną rolę w wykonaniu ćwiczeń korekcyjnych odgrywa oddychanie. Dużą grupę ćwiczeń w korektywie stanowią ćwiczenia izotermiczne, w czasie wykonywania których występuje tendencja do wstrzymywania oddechu. W ćwiczeniach tych należy zwrócić szczególną uwagę na wydech. Można to osiągnąć przez polecenie dziecku:
- głośnego syczenia (długie wymawianie głoski „s”)
- głośnego liczenia (np. do 10)
- śpiewania lub recytowania wierszyka
I-SZY SEMESTR
ZAŁOŻENIA OGÓLNE:
1.KSZTAŁTOWANIE NAWYKU POPRAWNEJ POSTAWY
Dokładne poznanie dziecka
- stan zdrowia,
- odchylenia w postawie,
- próby sprawnościowe,
- warunki środowiskowe
2.NAUKA KORYGOWANIA POSTAWY Z UWZGLĘDNIENIEM INDYWIDUALIZACJI
- nauka przybierania pozycji wyjściowych,
- kształtowanie wyczucia prawidłowej postawy w miejscu i ruchu,
- rozluźnienie i zwiększenie ruchomości w stawach z równoczesnym wzmocnieniem odcinkowym,
- stopniowe zwiększanie intensywności ćwiczeń (poszczególnych grup mięśniowych),
- nauka ćwiczeń domowych,
- kontrola umiejętności przyjmowania poprawnej postawy oraz stopnia opanowania poznanych ćwiczeń.
II-GI SEMESTR
ZAŁOŻENIA OGÓLNE:
UTRWALANIE NAWYKU POPRAWNEJ POSTAWY
1.Zwiększanie intensywności ćwiczeń poprzez:
- zwiększanie obciążenia,
- oporowanie,
- przyspieszenie tempa
2.WYRABIANIE WYTRZYMAŁOŚCI SIŁOWEJ MIĘŚNI PRZEZ:
zwiększanie ilości powtórzeń, wydłużanie czasu trwania ćwiczenia i skracanie przerw między ćwiczeniami.
3.STOSOWANIE W SZERSZYM ZAKRESIE INDYWIDUALIZACJI:
* ćwiczenia stacyjne
4.STAŁE EGZEKWOWANIE PRAWIDŁOWEJ POSTAWY
* we wszystkich pozycjach w czasie ćwiczeń i w różnych sytuacjach, w jakich znajduje się dziecko w przedszkolu i w domu.
5.GRY I ZABAWY RUCHOWE ORAZ SPORTY o charakterze korekcyjnym.
6. KOŃCOWE POMIARY UZUPEŁNIAJĄCE
7. WSKAZANIA NA OKRES WAKACJI